பெற்றோர்கள்
யாருமில்லாத ஆதரவற்றவனாக நான் குழந்தையில் இருந்தே, மதுரையில் உள்ள சிஸ்ட்டர்ஸ் காண்வெண்டில்
வளர்ந்தேன். ஆதரவற்றவனாக பிறந்ததே பாவம், கொஞ்சம் பார்வையில்லாத என்நிலையை கொஞ்சம் யோசித்து பாருங்கள்.
நண்பர்கள் செய்த உதவியால் பி.ஏ. ஆங்கிலம் முடித்த எனக்கு தொடர்ந்து படிக்க வசதியில்லாமல்
தவித்தேன். பி.எட் படித்தால் ஆசிரியராகிவிடலாம் என்றால் உதவி செய்ய யாருமில்லை. அந்த நேரத்தில்
தான் நண்பர்கள் மூலம் வெளிச்சம் அறிமுகமானது.. இன்று நான் திருவள்ளூர் இந்திரா கல்லூரியில் பி.எட்
படித்து த னியார் பள்ளியில் ஆசிரியராக பணிபுரிகிறேன். பார்வையற்ற எனக்கு கல்வி வெளிச்சத்தை
கொடுத்தது வெளிச்சம் தான். எனக்கு உதவிய முகம் தெரியாத உள்ளங்களுக்கு நன்றி.
இன்னிக்கு
நான் பொறியாளர், ஆனால் ஐந்து வருடத்திற்கு முன் குடும்ப வறுமையால் பதெட்டு வயதிற்குள்
திருமணம் முடிக்கப்பட்ட ஒரு கிராமத்து பெண்.
அரியலூர் மாவட்டம் உடையார் பாளையம் கிராமம்தான்
எனக்கு சொந்த ஊர். 12ம் வகுப்பு பொதுதேர்வு எழுதிய அன்று மனநோயாளியாக
இருந்த அப்பா இறந்து போனார். பரிட்சை ஒரு பக்கம்
அப்பா மரணம் ஒரு பக்கம், ஆனாலும் வலியோடு எழுதினேன். +2வில் நல்ல மதிப்பெண் எடுத்தேன்..
ஆனால் அப்பா இழந்த நிலையில் இருந்த அம்மா, மேற்கொண்டு என்னை படிக்க வைக்க முடியாது
என சொல்லிவிட கதறி அழுதேன். எங்கே வாழ்கை படிக்க முடியாமல் கூலியாகவே
போய்விடுமோ என பயந்துகிடந்தேன். எங்கே .அப்பாவை போலவே நானும் பைத்தியமாகி விடுவோமான்னு
நினைத்து கொண்டிருந்த பொழுதுதான், எனக்கு வெளிச்சம் தெரியவந்தது. வெளிச்சத்தின் மூலம்
முகம்தெரியாத உள்ளங்கள் செய்த உதவியில் தஞ்சாவூர் அரசு பொறியியல் கல்லூரியில் படித்து
இன்று என்ஜினியராக இருப்பதற்கு வெளிச்சம் தான் காரணம். எனக்கு உதவி செய்கிறவர்களின்
கனவுகளை நான் நிச்சயம் நிறைவேற்றுவேன்.. என்னை போன்ற மாணவர்களுக்கு நிச்சயம் உதவுவேன்..

















